اشتراک گذاری:
سیستم پایداری الکترونیکی تا سال 2025 در بریتانیا و اروپا تقریبا بیش از 22 هزار نفر را از مرگ نجات داده است. شرکت بوش تا کنون بیش از ۳۵۰ میلیون سیستم ضد لغزش و کنترل پایداری را به سایر خودروسازان جهان فروخته است. تاریخچه سیستم پایداری الکترونیکی در خودرو جز یکی از داستانهای بزرگ شرکت آلمانی BOSCH است که شعار این شرکت را یعنی «اختراعی برای زندگی» (Invented for life) را فریاد میزند. البته باتوجه به آمار موفقیتآمیز این سیستم، لقب «فرشته نجات الکترونیکی» را به خود گرفت. بدون شک یکی از مهمترین فناوریهای ایمنی فعال خودروها پس از کمربند ایمنی و ایربگ، سیستم پایداری الکترونیکی است. این سیستم میتواند در شرایط بحرانی از دست رفتن کنترل خودرو را مدیریت کند و از انحراف ناگهانی، بیشفرمانی و یا کمفرمانی جلوگیری نماید. در ادامه بیشتر تاریخچه سیستم پایداری الکترونیکی در خودرو را مورد بررسی قرار میدهیم.
تا انتها با مجله لوکانو همراه باشید
اولین تست و آزمایش سیستم پایداری الکترونیکی
مهندسان شرکت بوش در سال 1994 در یک باند فرودگاه قدیمی در شهر رنینگن (Renningen) آلمان، یک آزمایش مهم را انجام دادند که پس از آن مسیر ایمنی صنعت خودرو را متحول ساخت. خودروی مورد آزمایش در شرایطی که هوا داغ و آسفالت باند زیر آفتاب قرار گرفته بود، انجام شد. خودرو مورد آزمایش تا سرعت 100 کیلومتر شتاب گرفت و با تمام توان وارد یک پیچ تند شد.
شاید تصور کنید که این تست برای ایجاد یک تصادف طراحی شده بود؛ ولی باید گفت که مهندسان برای اجرای یک آزمایش علمی لازم به انجام این کار بودند. در مرحله نخست سیستم ESP را غیرفعالکردن تا عملکرد خودرو را بسنجند.
آنتون فان زانتن (Anton van Zanten) بهعنوان مسئول پروژه توسعه ESP در بوش پشت فرمان نشسته بود و با سرعت 100 کیلومتر سریعاً وارد یک پیچ تند شد. عملکرد خودرو همانطور که میشود حدس زد با جیغ لاستیکها و انحراف خودرو همراه بود.
مرحله دوم آزمایش سیستم پایداری روشن یا همان ESP را روشن کردند. خودرو با سرعت 100 کیلومتر وارد پیچ تند شد ولی اینبار خبری از دود کردن لاستیکها و انحراف خودرو نبود. زاویه چرخها در این آزمایش با زاویه فرمان کاملا هماهنگ بود.
نحوه ساخت ESP
مهندسان بوش قبل از ساخت سیستم پایداری الکترونیکی باید موانع و چالشهای زیادی را از سر میگذراندند. یکی از مراحل مهم تاریخچه این فناوری نجاتدهنده، همکاری بوش با مرسدسبنز بود که مدتزمان نهایی ساخت را تا 25 درصد و به مدت یکسال کاهش داد.
یکی از بزرگترین چالشهای مهندسان، آمادهسازی حسگر نرخ انحراف (Yaw-Rate Sensor) برای تولید انبوه با قیمت اقتصادی بود. این حسگر مهم قلب تپنده سیستم پایداری الکترونیکی محسوب میگردد و از فناوریهای موشک هوافضا الهامگرفته شده است؛ اما با این تفاوت که این سیستم در موشکها یکبار استفاده میشد و باید در خودرو حداقل 10 سال دوام میآورد.
طراحان و مهندسان دست آخر توانستند این فناوری را به جادهها بیاورند. بعدها از این حسگر که نخستین سنسور میکرومکانیکی محسوب میشد در تلفنهای هوشمند در جهت چرخاندن صفحهنمایش به طور خودکار استفاده گردید.
آزمایش دوم در آریپلوگ سوئد
بوش تصمیم گرفت سیستم ESP را در شرایطی سختتر از قبل و در دریاچهای یخزده در شهر آریپلوگ (Arjeplog) در شمال سوئد مورد بررسی قرار دهد. در این آزمایش دو خودروی سبز و قرمز در مسیر برفویخ مورد ارزیابی قرار گرفتند.
خودرویی که فاقد سیستم ESP بود از مسیر لغزیده و منحرف شد. خودروی مجهز به سیستم پایداری الکترونیکی مسیر خود را دقیق و مستقیم، مثل قطاری که روی ریل حرکت میکند، پیمود.
نتیجه این آزمایش نشان داد که این فناوری حتی در بدترین شرایط جادهای قابلاطمینان است.
تست گوزن و آغاز دگرگونی سیستم پایداری الکترونیکی
دو سال از تستهای ESP گذشته بود و این فناوری برای مبدلشدن به یک موفقیت تجاری به زمان بیشتری نیاز داشت.
سال 1997 بود که در صنعت خودرو، اصطلاح تست گوزن ترند آن روزها گردید. تست گوزن» (Elk Test) که برای شبیهسازی یک مانور ناگهانی برای جلوگیری از برخورد با گوزن یا مانع در جاده طراحی شده بود، در یکی از باندهای آزمایشی در جنگلهای سوئد انجام میشد.
مرسدس A-Class یکی از خودروهای مرسدسبنز بود که در تست گوزن قرار گرفت و در نهایت واژگون شد. حال اعتبار مرسدس بهشدت در خطر بود. مرسدسبنز به بوش گفت که آیا سیستم ESP میتواند از تکرار این حادثه در A-Class جلوگیری نماید. شرکت بوش سریعاً این فرصت را برای معرفی تجاری سیستم پایداری غنیمت شمرد. تیم مهندسی در مرکز توسعه بوش در شویبردینگن (Schwieberdingen) سریعاً وارد عمل شدند و این سیستم را در مدتزمان کم برای استفاده در A-Class آماده کردند.
نتیجه نهایی و تولید مرسدس A-Class مجهز به سیستم ESP یک همکاری مشترک تاریخی
بوش با تعهد بالا طی سه ماه توانست خط تولید جدید برای حسگرهای نرخ انحراف را راهاندازی کند. در اوایل سال ۱۹۹۸، مرسدس A-Class با سیستم ضدلغزش جدید عرضه گردید یک خودروی با ایمنی بدون لغزش!
موفقیت بزرگ A-Class مابقی رقبا را نیز بر آن داشت که از سیستم پایداری در محصولات خود بهره ببرند. آمریکا اولین کشوری بود که استفاده از ESP را اجباری کرد. از سال ۲۰۰۷ برای خودروهای جدید و تا سال ۲۰۱۱ برای تمام خودروها و کامیونتهای سبک، نصب سیستم پایداری الزامی شد.
تقریباً از سال 2014 بود که نصب ESP در تمام کلاسهای خودرویی در اروپا الزامی گردد. این فناوری رفتهرفته از قلب بوش پا به جادهها گذاشت تا در نقش یک نگهبان نامرئی به سیستم استاندارد حیاتی در ایمنی خودروها اضافه گردد.


